22nd Jun2007

Thierry Henry tekend voor 4 jaar

by

Thierry Henry verlaat na acht jaar Arsenal. Hij tekende voor vier jaar bij FC Barcelona. De Catalaanse club zou zo’n 24 miljoen euro voor de Fransman hebben betaald. De 29-jarige Fransman had vorig jaar bij zijn contractverlenging bij Arsenal nochthans gezworen “altijd een Gunner te blijven”. Na acht jaar neemt hij dus afscheid van de club van zijn hart. Afelopen seizoen scoorde hij nog tien keer in 17 wedstrijden. Voorzitter Laporta, die met Barcelona vorige week de titel aan zijn neus voorbij had zien gaan, had zich eerder al sterk gemaakt de Fransman in te lijven. (belga/hln)

22nd Jun2007

Vreselijke zomerstop

by

Vreselijk, het is weer zomerstop. Geen voetbal, geen Barça. Enkel een bewegende transfermarkt en geruchtenmolen. Enkele saaie oefenpotjes en seizoensvoorbereidingen. De nieuwe shirts komen wel weer. Weer geld uitgeven. De commerciële markt wint toch. Iedere fan wil toch weer zo’n shirtje.


Ten eerste is het natuurlijk niet vol te houden zonder Barça. Iedere dag internet opstarten en weer zien ‘Milan wil 100 miljoen voor Ronaldinho betalen’ en ‘Inter lonkt naar diensten van Eto’o’ gek wordt je ervan. De media baseert het vaak op niks maar wil verkopen. Gevolg is dat fans onnodig in spanning zitten. Want wat als zo’n gerucht toch klopt, helemaal uitsluiten kun je het helaas niet. Dagen zonder Barça zijn echt zwaar. Het is weer weekend. Helaas, géén Barcelona op tv.


De ideale gelegenheid om eens dichtbij een oefenpotje te spelen zou je denken. Helaas maakt geld het voetbal kapot. Wat rijke lui betalen enkele miljoenen zodat de spelers even naar Azië moeten vliegen, niet zo’n pretje zolang in het vliegtuig en dan spelen tegen een respectievelijk klein ploegje. Dan weer vermoeid in het vliegtuig stappen en naar een buurland vliegen. Even trainen en dan weer zo’n ‘trainingspartijtje’ spelen. Ik zou er als speler gek van worden.


Misschien nog het positiefste naast nieuwe spelers zijn de nieuwe shirts. Altijd weer je ogen uitkijken en weer je collectie bijvullen. Helaas is de kwaliteit om van te huilen. Ze worden steeds goedkoper gemaakt, die officiële replica’s. Het verschil met officiële spelersshirts is heel erg groot. Maar ook met de shirts van rond 2000. Toen werd nog het hele logo vast genaaid en zag het LFP logo er beter uit. Nu wordt het logo slechts één centimeter vastgenaaid en voor de rest vast gelijmd. Helaas zijn de lijmsporen nog te zien naast het logo als je goed kijkt. De zwarte rand bij het LFP logo snap ik ook niet. Daarmee is hij in ieder geval niet aan het shirt bevestigt. Als klap op de vuurpijl betaal je ook nog eens zeventig euro voor zulke shirtjes. Als ik mij een kwaliteitsshirt haal (gewoon casual) betaal ik tussen de 30 en 45. Commerciële onzin is het eigenlijk. Helaas doet iedereen vrolijk mee, net als ik. Ik hoop dat de kwaliteit eens fiks verbeterd wordt!


Het belangrijkste van de zomerstop, en zeker deze zomerstop is echter de transfermarkt. Wie komt er en wie gaat er? Hoe doet de rivaal het op deze markt? Op 31 augustus krijgen we antwoord. De speculaties zien er soms goed maar ook soms minder uit. Ik verwacht dat we twee goede aankopen doen en dat we enkele spelers van de hand doen die niet in de basiself thuishoren bij ons. madRIP zal één ster aantrekken. Verder vertrekken Roberto Carlos en Beckham al sowieso en zie ik daar verder ook niet veel gebeuren.


Het pijnlijkste van deze zomerstop is dat we geen prijzen hebben. Als we aan Barça denken moeten we aan het slechte seizoen denken. De pijnlijke momenten spelen zich steeds af. Vorige zomerstop dacht ik aan 17 mei en de titel. Zag ik Zambrotta en Thuram komen. En was de zomerstop niet zo erg als deze gaat worden. Dos Santos liet zich zien, maar echt genoten heb ik ook niet. Liever ieder weekend Barça. Volgend seizoen zal de zomerstop voor Barça langer zijn, weer een EK. De LFP heeft besloten meer te spelen op woensdag. Barça zal een brede selectie nodig hebben. Daarom hoop ik dat niet al te veel vertrekt en ben ik blij dat Dos Santos en Krkic naar de eerste ploeg worden gehaald.


Na de zomerstop moet de zon voor Barcelona pas echt gaan schijnen. Het seizoen van de waarheid. Als we geen prijzen pakken ben ik bang dat de kern uit elkaar valt. Ik reken echter erop dat we kampioen worden en dat we misschien een tweede prijs binnenslepen. We moeten in ieder geval zorgen dat madRIP met lege handen blijft en alle trots weer naar Catalonië halen. VISCA EL BARÇA!!!!!!!

18th Jun2007

Huilen met de pet op!

by

Barça-fan en nog thuiswonend, tja geen Sport 1, in Nederland het kanaal waarop Barcelona te ontvangen is, en wat doe je dan. Natuurlijk via internet kijken, zoals studenten overal een goedkope oplossing voor hebben. Zo ook gisteren (Zondag 17-06 .red) de livestream aan van beide duels. Gimnastic – Barcelona en madRIP – Mallorca. Een bloedstollende avond. Zoals bij Barça altijd het begin goed is, is bij madRIP altijd het eind goed. Helaas luidt het gezegde:’Eind goed al goed.’ Zo ook bij de club uit de hoofdstad.


Een heerlijke zomeravond was het toen Barcelona de competitie startte met een relatief makkelijke wedstrijd tegen promovendus Celta de Vigo. In de praktijk een lastig duel. Met pijn en moeite werden de eerste drie punten veilig gesteld 2-3, maar het lag natuurlijk aan het zware programma, vijf duels in twaalf dagen.


De competitiestart verliep stroef, maar ja het mooie was dat de punten gepakt werden, hetgeen wat de vorige seizoenen niet gebeurde met dit spel. Vol vertrouwen gingen we keer op keer alle duels in. Helaas werd de vorm niet gevonden. Heerlijk met de penya op reis. Mijn eerste duel die ik live zag was een feit. In het Weserstadion namen Werder Bremen en Barcelona het tegen elkaar op. Helaas was dat het begin van de ellende. We verloren Eto’o én twee dure punten. Later bleek het ene puntje in het Weserstadion van cruciaal belang te zijn.


madRIP stond op de planner. Na een week met Sevilla(2-0 winst) en Chelsea(1-1) was Barça volgens de insiders klaar voor El Clasico. Helaas werd de wedstrijd beslissend voor het kampioenschap. Barcelona kon de schade niet beperken en ging met 2-0 de boot in. Die 2-0 was pijnlijk, maar pas nu besef ik me hoe pijnlijk die was.


Niet veel later viel Messi uit, Ronaldinho, ook niet in topvorm, moest de aanval van de Blaugrana’s op sleeptouw nemen. Zonder mooi spel wat we gewend zijn, maar wel met optimaal rendement slaagde de Braziliaan redelijk tot goed in deze taak. Met de winter leunden we echter lekker achterover, madRIP was te kijk gezet en Sevilla was niet ervaren genoeg de voorsprong vast te houden. Sevilla faalde na lange tijd alsnog, madRIP kende echter een zeer sterke comeback. El Clasico kwam dichtbij, godzijdank waren Eto’o en Messi weer fit. Messi haalde naar mijn mening te weinig rendement uit zijn spel voor zijn blessure. Met een Messi show tegen madRIP snoerde de jonge Argentijn echter mijn mond. Helaas werd het slechts een 3-3. Vanaf toen begon ik met rekenen. Ik wist dat we op onderling resultaat verloren, we moesten kosten wat kost met punten bovenaan blijven staan.


De speelronden gingen voorbij. Maar Barça ging op ronde nummer 35 de boot in. Betis pakte onterecht een punt mee uit ons Camp Nou, in de 87e minuut moest Valdés toch nog de bal uit het net halen. De hoofden hingen gebogen. Het was kijken naar onze rivaal. Zij moesten punten laten liggen. Espanyol, winst met zielsveel geluk. Recreativo, zelfde verhaal als Espanyol. Deportivo, overtuigende winst. Toen kwam het duel. Zaragoza – madRIP. Maar ook Barcelona moest winnen, in de stadsderby tegen Espanyol, in eigen Camp Nou.


Ons clublied klonk door het stadion. Enkele diehardfans zongen mee, enkel Barça Barça Baaaaarça werd luidkeels geschreeuwd door de 100.000 aanwezige fans. Zonder een radio gevonden te hebben nam ik plaats tien meter achter het doel van Kameni. Een geweldig spektakel moest het worden. Helaas werd het 0-1 voor Espanyol. Maar het was nog niet gebeurd. Opeens ontplofte Camp Nou. Ik zonder radio zeer gefocust op het duel dacht heel even, wat gebeurt er nou. Geen rode kaart, het spel ging zelfs gewoon door. Een uitbundig vierende Boixo schreeuwde GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL en ik wist dat het goed zat. In één honderdste stond ik mee te feesten.


Maar we hadden nog niks. Tot de rust. Lionel Messi sprong tien meter voor mijn neus op en verwerkte op fenomenale wijze de bal met zijn hand in de goal. Camp Nou stond op zijn kop. Als het zo bleef waren we weer leider. Vlak na rust was het wederom Messi met het doelpunt. Ik ging helemaal te keer. Ik was niet meer kapot te krijgen. Maar in mijn achterhoofd zweefde het geluk van madRIP: ’Het is nog niet afgelopen’, dacht ik.


Weer een ontploffing, Zaragoza had haar voorsprong verdubbelt. Ik was niet kapot te krijgen. Tot de 89e minuut. Tamudo kreeg de kans om de bal langs Valdés te werken, en dat deed hij dan ook. Er viel een pijnlijke stilte. Tranen vloeiden door het Camp Nou. Ik liep naar buiten waar ik afgesproken had. Ik dacht bij mezelf, maar ja madRIP heeft verloren we zijn leider. Op weg naar de metro pratend over de wedstrijd hoor ik madRIP 2-2 uit zijn mond komen. Ik ging kapot van binnen en hield de hoop dat hij grapte. Helaas was het niet zo. Opeens snapte ik ook de stilte in Camp Nou. Van de doelpunten had ik helaas niks meegekregen.


De slotdag. De kansen waren verkeken, alhoewel, we mochten hopen op een misstap. Barcelona opende fantastisch, geen omkijken meer naar. Maar in madRIP was het bloedstollend. 0-1 voor Mallorca met een halfuur te gaan. Nog twee doelpunten waren nodig Barça het kampioenschap te ontnemen. madRIP nam het initiatief en drukte Mallorca ver terug. Het was billenknijpen voor Mallorca en Barça. Poging op poging mislukte tot de 1-1. Toen werd de genadeklap uitgedeeld, de 1-1 lag erin. De 2-1 en 3-1 volgde snel en de tranenemmer werd tevoorschijn getoverd. madRIP kampioen. Barcelona met lege handen. Helemaal niets, ook geen Copa, die we heel heel dom verspeeld hebben. Ik krijg weer tranen in mijn ogen met het schrijven van deze column. Ik hou er maar mee op. Ik hoop dat dit de laatste tranen zijn die ik heb besteed aan dit kut seizoen. Een frisse wind en een fris seizoen. SEMPRE BARÇA. Hopen dat onze manschappen volgend seizoen vanaf de eerste minuut tot en met de laatste(Inclusief blessuretijd, al rennen ze een kwartier langer door) volop knokken als het voetballend niet gaat!!!! We moeten van onze fouten leren, volgend jaar zullen we weer met trots onze ploeg steunen!!!


Erik

06th Jun2007

FC Barcelona pakt de Copa Catalunya ! !

by

FC Barcelona heeft na de Spaanse Supercup een tweede prijs gewonnen. Het pakte nu ook de Copa Catalunya voor de zesde keer in de clubgeschiedenis. In beide wedstrijden was Espanyol Barcelona het kind van de rekening.


De finale moest beslist worden na het nemen van strafschoppen. Beide clubs scoorden elk één keer in 120 minuten. Santiago Ezquerro opende al na acht minuten de score voor FC Barcelona. De spits vloerde knap doelman Gorka Iraizoz. Een kwartier later zette Marc Pedraza Espanyol alweer op gelijke hoogte. Hij hoefde een voorzet van Fede enkel maar binnen te tikken.


Voor de rust was de partij best aantrekkelijk, maar na de rust daalde het niveau. Beide coaches misten veel internationals en een aantal vaste waarden werden gespaard. In de strafschoppenserie ging het fout voor Espanyol. Angel miste voor de verliezende finalist van de Uefabeker terwijl alle spelers van Barcelona wel scoorden. Zo werd het uiteindelijk 5-4.


Zaterdag staan de beide clubs uit de Catalaanse hoofdstad weer tegenover elkaar in de Primera Division. Espanyol brengt dan een bezoekje aan Camp Nou op de voorlaatste speeldag. FC Barcelona moet winnen wil het nog kans maken op de titel.

02nd Jun2007

Barça nipt door in Copa Catalunya

by

Barcelona heeft zich gisteravond geplaatst voor de finale van de Copa Catalunya. De manschappen van Frank Rijkaard zegevierden bij Gimnástic (3-4) en zullen dinsdag in de eindstrijd tegen Espanyol aantreden.

De thuisploeg speelde beter dan Barcelona, waar Albert Jorquera, Juliano Belletti, Oleguer, Thiago Motta, Ludovic Giuly en Santiago Ezquerro de bekendste spelers waren. Na het beëindigen van de eerste speelhelft keken de Azulgrana dan ook tegen een 2-0 achterstand aan.

Ismael (9’) versloeg Jorquera al vroeg in de wedstrijd met een rake kopbal, waarna Carlos Merino (25’) met een droge knal de score verdubbelde. Het was echter aan Giovanni dos Santos te danken dat Barça weer terug in de wedstrijd kwam. Eerst knikte hij na een uur spelen de aansluitingstreffer tegen de touwen, om nog geen twee minuten later een pass van Oleguer te verzilveren.

Balverlies van Motta leidde echter de derde treffer van Gimnástic in, die op naam kwam van Rubén Castro (64’). Daarna zat de thuisploeg alles tegen. Zo zag Morales in de 71e minuut zijn tweede gele kaart, scoorde Anibal Matellán in eigen doel (77’), kreeg invaller Antonio Pinilla rood wegens protestaren (87’) en zag het hoe Ezquerro in de slotminuut een pass van Orlandi uitstekend met het hoofd afrondde.

De Copa Catalunya is een toernooi dat elk jaar tussen de clubs uit Catalonië wordt gehouden. De clubs uit de lagere divisies moeten voorrondes spelen, terwijl Barcelona en Espanyol in de halve finale instromen. Met vijf titels is Barça recordhouder.

Pagina's:«123