12th Jul2010

Wereldkampioen & fair-play

by

Nadat Spanje zich als nieuwe Wereldkampioen had gekroond,werd het team ook verkozen tot fair-play team van het wk.


De topschutterstand werd aangevoerd door 3 spelers met elk 5 doelpunten… Muller,Villa & Sneijder.
Maar doordat hij ook nog 3 assists gaf, werd Muller verkozen tot topschutter van het WK.


De Uruguayaan Diego Forlan kreeg 23,4% van de stemmen achter zijn naam & werd uitgeroepen tot speler van het WK.
De Nederlander Sneijder (21,8%) werd 2de & de nieuwe aanwinst van Fc Barcelona David Villa (16,9%) werd 3de.


De doelman van Spanje “Iker Casillas” werd verkozen tot doelman van het toernooi.



Wereldkampioen & Fair-play: SPANJE


Gouden Bal: Diego Forlan
Zilveren bal: Wesley Sneijder
Bronzen Bal: David Villa


Gouden schoen: Thomas Muller 5 doelpunten & 3 assists
Zilveren schoen: David Villa 5 doelpunten & 1 assist
Bronzen schoen: Wesley Sneijder 5 doelpunten & 1 assist


Beste jongere: Thomas Muller


Gouden handschoen: Iker Casillas



 


 

12th Jul2010

Van flop naar top !

by

Zelf besloot ik zondag naar de ‘place to be’ Vilvoorde te gaan om Spanje en in het bijzonder onze Barçajongens te gaan aanmoedigen. Reeds zondagmorgen steeg de WK-koorts…
Vooral het feit dat het vooral heel veel spelers van FC Barcelona zijn die op dit tornooi enorm bepalend zijn voor Spanje… deed mijn goesting om naar Vilvoorde met zijn grote Spaanse gemeenschap af te zakken helemaal geen kwaad.


Vermits 7 spelers van Barça een basisplaats zouden krijgen bij aanvang van de finale tussen Nederland en Spanje, vond ik het dan ook logischer om in Barça-outfit te gaan en niet in het geel en rood van Spanje; het werd dus een blauwe broek, het blauwrood wedstrijdbloesje, mijn rode schoenen die ik enkel bij zeer belangrijke matchen draag en al altijd geluk hebben gebracht en de roodblauwe claxon!


Wist je trouwens dat alle Spaanse doelpunten (8) op dit tornooi allemaal van Barcelonese makelij zijn! 


Om 18u20… 2u10 voor aanvang van de wedstrijd vertrokken we vanuit het rustige Bolderberg voor een rit van 80 km naar Vilvoorde. Leuk om immers een uur voor de wedstrijd aan te komen… de sfeer op te snuiven, een goede plaats te bemachtigen en een hapje te eten.


Niet dus! Op de E40 in Bertem stond alles stil! Het wegdek was een half uurtje eerder… 10 km verderop in Sterrebeek omhoog gekomen door het warme weer. Na heel lang oponthoud, na veel     ge-sms en na het beluisteren van de eerste helft via radio 1 bereikten we om 21u20
na een rit van 3u Vilvoorde. Snel de auto gedropt en dan ging de gsm… een ander penyalid Danny vertelde me dat het grote scherm het begeven had en ineens snapte ik waarom de Spanjaarden aan het rondzwerven waren tijdens de rust, op zoek naar de dichtsbijzijnde huizen en cafés met tv-toestellen… Ook dat nog!


Zelf werden we nog 2 km de verkeerde kant opgestuurd (wellicht door een verloren gelopen Hollander)… Op het moment dat we terug wilden keren naar de auto om weer naar Limburg af te zakken… besloten we toch maar het evenementenplein op te zoeken… om 21u45 was het eindelijk prijs! Het juiste plein gevonden en… het scherm werkte weer! Nagelbijtend volgden we de match … door de luidsprekers galmden de tonen die het publiek aanzetten tot het roepen van talrijke ‘olé’s’. Bij elke vrije trap voor Spanje of corner bracht de dj de sfeer met opzwepende, zwoele muziek er heel goed in.


Zelf had ik,naargelang de match vorderde, meer en meer het voorgevoel dat Iniesta nog eens beslissend zou uithalen… op zowat de belangrijkste afspraak vorig jaar bij Chelsea deed hij dat ook
in de allerlaatste minuten…


En inderdaad… in de memorabele 116de minuut veranderde het plein aan het cultureel centrum in een typische Spaanse fiesta met een lekker kolkende massa van 3 à 4000 Spaanse supporters! door ‘El blanquito’ (de bleke).


Ondanks het feit dat de match nog enkele minuten duurde, werd er een heuse ‘fauwte’ party ingezet. Na het eindsignaal was het hek helemaal van de dam en deden we mee aan een reuzepolonaise, jumpten we mee op de Mojitosong en gierde het intussen bekende WK-lied loeihard door Vilvoorde!


Zalig! Hiervoor waren we toch gekomen… rond middernacht werd de terugtocht aangevat
en zagen we richting Brussel nog steeds die zeer lange file staan… en moesten we eens goed lachen… Spanje had immers ook lang op zijn eerste finale moeten wachten
en werd er voor beloond! Een gelijkaardig gevoel dus 😉 Kortom… met een meer dan voldaan gevoel de nacht in… na een hoop ontvangen smsjes met gelukwensen van vrienden, werd ik nog verrast toen ik zag dat de voortuin met ballonnen versierd was! Voetbal is emotie, voetbal is passie!


Toch leuk hé! Morgen hangen we de grote Barçavlag aan de voorgevel en staan we weer te kijken voor welke sensatie onze Barçajongens weer gezorgd hebben!


Kortom, Barça … (part of) our life & happiness! 


(FL)


Enkele foto’s en sfeerbeelden van de feestelijkheden in Vilvoorde zullen maandag op onze facebookgroep ‘Penya Fanatiek FC Barcelona’ verschijnen.