04th Apr2011

Reizen, vriendschap en Barcelona

by

Een onderwerp bedenken wordt steeds lastiger (suggesties kunnen in de reacties achter gelaten worden, wellicht kan ik dan schrijven over zaken waar de lezers behoefte aan hebben). De meest essentiële zaken zijn de revue wel al gepasseerd. Doordat Freya woensdag de eerste keer naar een wedstrijd gaat en ze erg zenuwachtig is, kreeg ik een flashback naar mijn eerste wedstrijd en alle spanningen rondom andere wedstrijden. Een erg bekend gevoel, een gemengd gevoel ook. Vandaar ben ik maar gaan graven in alle mooie herinneringen die ik aan de wedstrijdbezoeken heb.

De eerste wedstrijd die ik bezocht was Werder Bremen – FC Barcelona. Ik was net zestien, verlegen en nog lang niet uitgegroeid (zeg maar erg klein, kleiner dan Toni nog). Gelukkig werd ik goed opgevangen in de groep, die vooral uit dertig-plussers bestond. Veel anekdotes heb ik niet van die trip. Ik weet enkel nog dat ik David daar al heel goed leerde kennen. Hij was de hele tijd met zijn camera in de weer om de mooiste Duitse dames op de gevoelige plaat vast te leggen.

Mijn eerste wedstrijd in Camp Nou was ruim een half jaar later. FC Barcelona – Levante. Ik was op vakantie in Lloret en kon vanuit daar met de bus van de plaatselijke penya richting Camp Nou. Doordat er wat onduidelijkheid was omtrent de tickets (ging met niet-leden dus mijn ticket maar niet via de penya besteld), kwamen we iets te laat binnen. Veel gestress vooral. Uiteindelijk, na erg veel trappen gezien te hebben, bereikten we de derde ring. Het imposante stadion was redelijk goed gevuld. Ik leunde op de railing en keek goed rond. Prachtig was het. In de rust keek ik nog over de rand van het stadion naar buiten, prachtig uitzicht. Alles was prachtig. De wedstrijd exclusief. Die was redelijk saai, het werd 1-0 uiteindelijk.

De tweede keer Camp Nou maar iets beter aangepakt. 2 maanden daarna ging ik op vakantie naar Malgrat de Mar omdat ik examen gedaan had en toevalligerwijs was de wedstrijd Barça – Espanyol toen. De derby. Uitverkocht huis. Probleem was lange tijd de terugreis naar het hotel. Ik was nog zestien, ging alleen en hoe ik terug moest wist ik nog niet. Mijn gevoelens liepen uiteen; angst vanwege de onwetendheid, spanning omdat het de derby was en nog meer spanning omdat het een belangrijke wedstrijd was. Het resultaat was helaas minder goed. 2-2, waardoor het kampioenschap verkeken was. Mooie ervaring was het moment waarop de 1-0 bij Zaragoza – Madrid viel. Het stadion ontplofte. Ik snapte het een fractie van een seconde totaal niet, ik zag geen rode kaart, geen doelpunt, wat was er? Een uitzinnige fan gaf me desgevraagd het antwoord: ”GOOOOOOOOOL”, ik had het door.

Bayern – Barça, oefenwedstrijd in de zomer, was mijn tweede uitwedstrijd. Op de heenweg hadden we helaas autopech, maar het weer was prima, de stemming was goed, dus we hebben het goed overleefd. Toni was de minst onfortuinlijke van de dag. Na de autopech verkocht hij ook nog eens zijn ticket aan het stadion. Hij was in de veronderstelling dat we er nog één over hadden, maar die hadden we in het hotel al verkocht. Hij kwam gelukkig wel nog binnen. Al met al een geslaagde trip, met David die enkele van de vele mooie Duitse dames weer fotografeerde.

Stuttgart uit was de wedstrijd die daarop volgde. Met Rudy, Filip en Isabelle vertrokken we rond de middag. Het was doorrijden om op tijd bij het stadion te komen. Bijna direct gingen we naar binnen. De wedstrijd viel tijdens het Oktoberfest, waar de rest van de groep kennis mee gemaakt had. De wedstrijd had weinig noemenswaardigheden, een constante zege van de blauw-rode, die in het oranje speelden. De terugreis liep minder vlekkeloos. Niet heel ver van het veilige thuis was een vrachtwagen gekanteld. Een nachtelijke file was het gevolg. Na wat geduld en gewandel over de snelweg konden we onze rit voortzetten. Tegen de ochtend kwam ik thuis aan, na nog geen twee uur slaap moest ik weer op om naar school te gaan. Het leven van een fan is niet altijd even makkelijk.

Mijn zesde wedstrijd was één van de leukste. Vanwege de impulsiviteit vooraf. Vijf dagen voor de wedstrijd zag ik dat er nog kaarten waren voor Barça – Celtic. Een dag later boekte ik de vliegreis, had nog nooit gevlogen, en reserveerde ik mijn ticket. Spannend, over vier dagen vliegen. Samen met vriend David. Bestemming Barcelona. Daar aangekomen kreeg David telefoon van Toni, die al daar was en met ons zou terugvliegen. Het was goed nieuws omtrent de tickets, we hadden goede plekken. Achteraf helemaal goed nieuws, de zeewind was zelfs onder in het stadion goed te voelen. Zelden zo verkleumd. Na de wedstrijd nog gezellig de Ramblas op. David verkocht zijn sjaal nog aan een wanhopige kelner die sjaals spaarde (zonder winst). De glimlach van de drankbezorger was voor David genoeg reden om tevreden te zijn met de deal (hij liever dan ik haha). Op de luchthaven liet David zijn shirt nog bedrukken in de Barça-shop met ”anti madridista”. Het was een korte, maar zeker ook krachtige trip. Eens wat anders dan met een groep, maar zeker ook erg gezellig.

Een maandje later was het tijd voor de wedstrijd Schalke – Barça. Net op tijd kwamen we aan. Toni stond in de regen te wachten op ons om de tickets te overhandigen. Na ons kwam nog één groep dus ik besloot maar te wachten bij Toni. In het stadion aangekomen was ik ondertussen kletsnat, maar het fijne was dat er een dak was. De temperatuur was aangenaam dus ik kon mijn jas uitdoen en lekker laten drogen. De wedstrijd was niet geweldig, er werd wel gewonnen. Bojan maakte de enige treffer in het mooie stadion.

Basel – Barça kon op minder aandacht rekenen bij de fanclub. Met zes man trokken we in een gehuurd busje richting Zwitserland. Davy had goedkoop een vignet op de kop weten te tikken, waardoor de kosten gedrukt konden worden. Het was een heerlijke trip. Veel rust doordat we met weinig mensen rekening hoefden te houden. Verder kende iedereen elkaar al goed waardoor iedereen zijn eigen gang kon gaan. Voor de wedstrijd hebben we ons nog even vermaakt rond het stadion. Stijn en ik gingen eten, het was heerlijk, in het restaurant van het bijgelegen winkelcentrum. De rest was eigenwijs en keek verder in die tijd. Het stadion was mooier dan verwacht. De wedstrijd was prima, 0-5. De sfeer was ondanks dat ook goed bij de Zwitsers. Na de wedstrijd zag ik opeens iemand met een Madrid-jas staan. Nadat ik David, die bij de deur zat, op de hoogte bracht, ging de schuifdeur open. Iedereen zong luidkeels ”Madridista qui no voti” mee en de Madridista wist van schaamte niet waar hij moest kijken. Hij was blij dat de auto’s voor ons langzaam begonnen te rijden, zodat we weg waren. In Duitsland nog even tanken en dan in één ruk naar huis. De TomTom gaf alle tankstations aan, dus alles in orde. Davy bestuurde de bus richting het eerste pompstation, gesloten. De volgende idem. Met nog brandstof voor vijf kilometer kwamen we aan bij onze ogenschijnlijk laatste poging. Gesloten. Verdomme, wat nu? Daar slapen leek de meest waarschijnlijke optie te worden, maar we probeerden nog uit te zoeken of we toch niet in de buurt konden tanken. Dat kon, op zes kilometer was er nog een Shell open. Vol spanning kropen we de bus in en trokken we richting de Shell. Het eerste stuk was bergaf. Davy reed erg zuinig. We waren er bijna. Het busje begon te schokken, brandstof bijna op. Daar was de Shell. Met amper een druppel diesel arriveerden we. Het was een heerlijk euforisch gevoel, de spanning die bij de wedstrijd ontbrak, was er wel tijdens de terugrit.

Daarna heb ik nog drie reizen gemaakt, maar die bevatten helaas geen leuke anekdotes. Aan het reizen heb ik tal van mooie herinneringen overgehouden. Ook heeft het mij mooie vriendschappen opgeleverd. Ervaringen die maar weinig mensen met ons delen. Steeds die opoffering voor de wedstrijd. De lange, maar gezellige, reizen, de hoge kosten en de vermoeidheid. Het is het keer op keer weer waar. Heel af en toe denk je tijdens de zes uur durende terugreis: ”Het zal wel weer even duren voordat ik weer ga.” Totdat er weer een mogelijkheid is, dan hoef je geen seconde te denken, het enige dat je dan doet is het proberen te regelen. Dan begint de spanning weer opnieuw, altijd weer een garantie voor een nieuwe ervaring.