23rd Apr2011

Een zege zonder glans

by

Nadat Real Madrid eerder op de avond met zware 3-6 cijfers won bij de nummer 3, Valencia,
moest Barça absoluut winnen van degradatiekandidaat Osasuna om zo de kloof met Madrid weer op 8 punten te brengen. Pep Guardiola liet een heel aantal basisspelers rusten en koos voor de volgende 11: Valdés, Maxwell, Milito, Mascherano, Alves, Keita, Busquets, Thiago, Afellay, Villa en Jeffren.


Ideale gelegenheid voor de meesten om zich in de kijker te spelen en wedstrijdervaring op te doen.
Barça dreigde een eerste keer via Villa, zijn gekruld schot ging een metertje over. Een afgeweken schot van Afellay zorgde bijna voor de voorsprong. Valdés had nauwelijks werk en zag veel middenveldspel. Voor het veredeld B-elftal van Barça was het in de eertse helft vaak zoeken naar een vlotte balcirculatie.


Die kwam er in de 24ste minuut! Jeffren zette knap voor op Villa en Villa tankte weer veel vertrouwen bij door na lange tijd nog eens te scoren! 1-0 Villa Maravilla!


Na een knappe crosspass van Afellay ging opnieuw Jeffren knap door op de linkerflank. Hij kon net niet goed genoeg Villa bedienen.


Helaas was de opbouw te slordig om in de eerste helft tot meer kansen te komen. het was Osasuna dat nog gevaarlijk dicht bij de gelijkmaker kwam. Gelukkig brachten Valdés en de paal redding!


De tweede helft mocht Iniesta zijn opwachting maken. Xavi en Messi deden dat later in de tweede helft. Vooral Maxwell had het zeer moeilijk in zijn passing en stapelde de slorigdheden op.
De eerste dreiging in de tweede helft kwam van Osasuna, via een lage vrije trap richting eerste paal.


Een eerste Barçahoogtepunt voor Barça in die tweede helft was de invalbeurt van Messi. Echte kansen bleven echter ook tijdens het eerste kwartier in de tweede helft uit.¨


Pas in de 74ste minuut kwam de eerste kans eraan. Alves kon Iniesta bedienen, maar zijn schot ging 2 meter over. De mensen in Camp Nou mochten toch nog een keertje van de zitjes af toen Alves met een steekballetje mooi Messi bediende. Zeer beheerst plaatste de Argentijn de bal in doel.
2-0! Messi Messi Messi!.


Barça weer 3 punten dichter bij de titel!


(FL)

21st Apr2011

Terug in Barcelona

by

Kort na de middag is FCBarcelona geland op het vliegveld van BCN (El Prat) waarna ze met de bus naar Camp Nou werden gebracht.
Ruim 400 supporters stonden de spelersbus op te wachten.


Vrijdag starten de trainingen opnieuw, zaterdag staat er al een nieuwe opdracht op het programma.
Barça ontvangt op speeldag 33 in de Liga “Osasuna”.
Guardiola zal het wel 4 weken moeten stellen zonder “Adriano Correia”, die tijdens de finale een hamstring blessure heeft opgelopen.


 

21st Apr2011

Ook verliezen hoort erbij

by

Het is donderdag, rond 10 uur in de morgen en ik word gewekt door de ochtendzon. Ik heb geen zin om op te staan en niet eens zin om wakker te zijn. Een kater van de dag van gisteren, zonder dat ik gedronken heb. Dat allemaal door de avond ervoor, een wedstrijd tegen aartsrivaal Real Madrid. Dit keer ook nog eens in een finale.

Woensdag begon het allemaal. Het was heerlijk weer, nog even lekker buiten eten en met een ondergaande zon pas weer naar binnen gaan. Direct naar de tv. Een lekker potje voetbal kijken, althans dat moest het worden. Toegegeven, de wedstrijd had alles. Overtredingen die een rode kaart waard waren, spanning, strijd, mooi voetbal en kansen aan beide kanten.

De afloop was minder, Barcelona nam na de rust weliswaar het initiatief over, ze hadden nog moeite met de counters van Madrid in de kiem te smoren. Die counters werden Barcelona dan ook fataal, in de verlenging pas. Uitgerekend Ronaldo moest scoren, psychopaat Pepe juichte er provocerend bij richting de Barça-fans. Achter de tv wens je iemand op dat moment dingen toe, die je iemand nooit zou toewensen in heldere staat. Vandaar zal ik ze ook maar niet uitspreken.

Het laatste fluitsignaal verloste Mourinho en zijn mannen uit de spanning. Het was afgelopen, Real had eindelijk weer eens een prijs, sinds jaren. Een kleine prijs, maar toch. Misschien nog wel belangrijker voor de mannen uit de hoofdstad, ze hadden hun aartsrivaal na jaren weer eens afgetroefd.

De onervarenheid met het winnen van prijzen was direct af te zien. Ramos wist niet hoe hij een beker vast moest houden, waardoor hij nu alweer kapot is. Chapeau. Enfin, wij hebben dus verloren. Iets dat wij ook al enige tijd niet meer gewend waren. Pijn, dat doet het zeker. Vooral omdat het verwachtingspatroon zo hoog was. Evenals het contrast, jaren win je alle finales en alle klassiekers en dan, plots, verlies je een finale en een klassieker in één. Een keiharde klap.

Maar het kan niet altijd feest zijn, supporter zijn betekent ups en downs. Voor een topclub is het hoge pieken, diepe dalen. Dat zien mensen vaak niet in. Je hebt wel eens van die mensen die de club om de hoek supporteren en vinden dat je geen supporter kunt zijn voor een club die ver weg is. Ten eerste kies je mijns inziens een club niet zelf uit, dat doet je gevoel. Een club moet bij je passen, Barcelona heeft een identiteit. Een die bij mij past. Ten tweede vind ik het sowieso de grootste onzin, daar liefde geen afstand kent. Je zoekt je vriendin toch ook niet enkel in je eigen stad, dorp of zelfs slechts straat uit?

Nou goed, jullie snappen vast over wat voor types ik het heb. Dat soort mensen beweren dus vaak dat het makkelijk is om supporter te zijn van een topclub. ‘Ja, jullie winnen altijd prijzen’, en bla bla bla. Nou goed. Ieder jaar moet je als topclub minimaal één grote prijs winnen, doe je dat niet, is het een klote jaar. Er is geen enkele topclub in de hele wereld, die in meer dan 50% van de jaren een grote prijs pakt. Meer dan de helft van de jaren zijn dus klote jaren.

Nu wil ik niet gaan doen alsof wij het zo klote hebben allemaal, daar staan natuurlijk heel wat mooie momenten tegenover. Zo is het winnen van de Champions League een unieke ervaring. Maar goed, je past je gevoel ook aan aan de verwachting. Alsof het voor een Barça-supporter zo bijzonder voelt om van Almeria te winnen, dat is slechts een formaliteit.

Daarentegen is het voor een degradatiekandidaat heel wat om dat soort wedstrijden te winnen, het gebeurt wel veel minder, maar als ze dan eens winnen, hebben zij ook een groots feest. Anderzijds hebben wij het altijd zwaar met een nederlaag, als topclub mag je gewoon geen wedstrijd verliezen. Als je in de onderste regionen te vinden bent, verwacht je vaak ook niet anders. Verliezen is dan niet opeens fijn, maar het zal ook niet zoveel pijn doen als dat bij ons het geval is.

Elke ploeg heeft binnen zijn eigen verwachtingspatroon successen en teleurstellingen. Zo draait een topclub meer goede maar ook meer slechte jaren en heeft een middenmotor het vaak niet heel goed, maar ook niet heel slecht gedaan. Zo winnen wij eens in de zoveel tijd een Champions League, zo wint een middenmotor eens in de zoveel tijd de nationale beker, wat voor hen qua vreugde wel ongeveer te vergelijken is.

Zo hebben topclubs wel eens jaren dat ze de Champions League of zelfs Europees voetbal dreigen mis te lopen, zo hebben middenmotors wel eens dat ze afzakken richting degradatie plaatsen. Dus beide hebben geweldige momenten, beide hebben slechte momenten en beide hebben momenten die ertussen in zitten. Door verwachtingspatronen zal dit altijd redelijk in balans zijn.

Tot slot gaan we nog maar even terug naar de realiteit. Nu hebben wij verloren. Dat hoort erbij. We kunnen naar de scheidsrechter wijzen, maar dat zou niet fair zijn. Wij waren niet goed genoeg om de geluks-/pechfactor zodanig te verkleinen, dat we alsnog wonnen ondanks een kleine tegenslag. Het enige wat wij nog kunnen doen is achter de club blijven staan, niet onnodig gaan zeiken op van alles en nog wat (scheidsrechters, spelers, de trainer, de tegenstander) en trots zijn dat wij ondanks dat we verloren hebben, hebben laten zien wie wij zijn.

Barça probeerde het spel te maken en heeft bij vlagen goed voetbal laten zien. Guardiola liet zien dat hij niet flauw was en liet Pinto keepen. Een geweldige keuze van een echte heer. We hadden wel als angsthazen alle risico’s kunnen uitsluiten, maar dat was niet chique geweest richting Pinto, die het overigens prima deed. Het was maar een troostprijs, die wel voelde als hoofdprijs, doordat we in de finale tegen de aartsrivaal stonden. Wat is het toch ook geweldig, vier Clásicos in zeventien dagen. We krijgen nog een kans op revanche, hopelijk wordt deze zure nasmaak dan weggespoeld. En zo niet? Wij blijven Culés, wij blijven trots en onze successen en teleurstellingen blijven gewoon komen en gaan.

19th Apr2011

Finale Copa Del Rey

by

Guardiola heeft beslist om iedereen mee te nemen naar Valencia. Het voltallige elftal ,waaronder ook Abidal & Bojan, wordt vergezeld door de coaching staff & de spelers van Barça B die meededen tijdens deze editie van de Copa Del Rey.


Morgenavond om 21u30 volgt de clash om de 1ste prijs van dit seizoen; FCBarcelona & Real Madrid zullen in “Mestalla” strijden om de beker van Spanje.



De Selectie: Valdés, Pinto, Alves, Milito, Maxwell, Piqué, Puyol, Mascherano,Xavi, Iniesta, Keita, Sergio, Afellay, Adriano, Fontàs, Thiago, Messi, Jeffren,Pedro & Villa.


NB: Voor Xavi zal het zijn 50ste wedstrijd zijn in de Copa Del Rey.


“Som uns colors. Som una manera de fer”
“We are one type of colours. We are one way of being”


Visca el Barça


 

17th Apr2011

Penya-bijeenkomst El Clásico wederom geslaagd

by

Popcorn, drank, een grote groep supporters en een megascherm waren zaterdagavond de ingrediënten van een geslaagde Penya-bijeenkomst. In samenwerking met Prime Sport werd een unieke bijeenkomst op touw gezet die druk bezocht werd.

Al rond 19:00 verschenen de eerste bezoekers op locatie om voorbereidingen te treffen. Met een man of tien werd de zaal behangen met vlaggen en werd het een en ander opgebouwd. Vervolgens werd er hier en daar een babbeltje gemaakt en kwamen de mensen rustig binnen druppelen.

Voor de wedstrijd werd een documentaire getoond, El Clásico – The Movie. Een mooie weergave van een wedstrijddag plus de beelden van de 5-0 afgelopen november in Camp Nou. Gevolgd door de samenvattingen van het Engelse voetbal. Goed om even aan het grote, imposante, beeld te wennen.

De minuten tikte weg, iedereen zocht rustig zijn plek op en ging er eens goed voor zitten. FC Barcelona startte zwak, al leek het ook alsof ze het een beetje lieten lopen. De eerste helft leverde aan beide kanten wat kansen op, waar aan beide kanten doelpunten uit hadden kunnen vallen en misschien wel moeten vallen.

Stijn was ondertussen al flink bezig om de sfeer erin te brengen. Hetgeen zo nu en dan lukte, andere momenten bleek maar weer eens hoe comfortabel de bioscoopzaal was. Lekker achteruit gezakt naar het adembenemende scherm kijken. Stijn liet zich daardoor niet afleiden en zong vrolijk verder.

Na de rust leek het wat meer te gaan lopen. Een penalty moest uiteindelijk de wedstrijd open breken. Messi benutte de strafschop, die door Villa verkregen was. Albiol was de boosdoener en werd met rood bestraft.

Barça leek grip op de wedstrijd te hebben, maar kreeg onverwachts een domper te verwerken. Alves zette een tackle in, die Marcelo uit balans bracht. Vanuit mijn positie leek het noch een strafschop noch een schwalbe. De arbiter oordeelde anders waardoor Ronaldo voor het eerst kon scoren tegen Barcelona, 1-1.

De druk van Barcelona nam toe, maar dat werd niet meer in doelpunten uitgedrukt. Na negentig minuten plus vier minuten extra tijd vond de scheidsrechter het genoeg en floot voor de laatste keer. Barça staat daardoor nog steeds acht punten voor op aartsrivaal Real Madrid. Met nog zes wedstrijden te gaan, lijkt de eerste prijs binnen. Woensdag kan de tweede prijs zekergesteld worden, in Mestalla is wederom Real Madrid de tegenstander. Ook op 27 april en 3 mei staan beide ploegen oog in oog, dan in het kader van de Champions League. In de onderlinge confrontaties moeten beide Spaanse grootmachten uitmaken wie de eerste finalist van het kampioenenbal wordt.

Penya Fanatiek FC Barcelona wil Prime Sport bedanken voor de goede organisatie en fijne samenwerking. Ook de komst van de Barça-boys was een leuke toevoeging aan de geslaagde bijeenkomst.

15th Apr2011

Puyol fit !

by

Onze rots in de branding en kapitein, Carles Puyol, trainde vrijdag de hele training mee met de spelersgroep en in tegenstelling tot een weekje geleden, ondervond hij totaal geen hinder meer van zijn linkerknie. De laatste weken leek die blessure echter te blijven aanslepen. Gelukkig bestaan er nog wonderen -of strooide men zand in de ogen van aartsrivaal Madrid- maar feit is dat Puyol plots bijzonder goed reageert op de trainingsarbeid en zo de medische goedkeuring kreeg om te spelen.


De knieblessure hield onze centrale verdediger reeds 3 maanden aan de kant. Niet alleen voor Puyol is dit goede nieuws een mentale opkikker, ook zal de sfeer in de kleedkamer hierdoor nog beter worden. Puyol telt immers als referentie en voorbeeld voor elke Barçaspeler.


Pep Guardiola riep alvast de volgende 20 spelers op voor de wedstrijd van zaterdagavond: Valdés, Pinto, Alves, Piqué, Puyol, Xavi, Villa, Iniesta, Messi, Jeffrén, Keita, Sergio Busquets, Pedro, Milito, Maxwell, Afellay, Adriano, Fontàs, Thiago Alcántara y Dos Santos.


(FL)

15th Apr2011

Samitier, Kubala en Rodríquez voelen hete adem Messi

by

Lionel Messi is slechts 23, maar kan zich momenteel al scharen in diverse rijtjes van grootheden. Zo ook bij de clubtopscoreres aller tijden. Messi staat met 175 officiële doelpunten op een vierde en heeft nu ook zicht op een derde positie. Daar bivakkeert op dit moment Josep Samitier met 178 doelpunten, die hij tussen 1919 en 1932 maakte. Het is niet onaannemelijk dat de dribbelaar de derde plek evenaart of zelfs overneemt in één van de vier duels tegen aartsrivaal Real Madrid.

De vraag lijkt niet ‘of?’ maar ‘wanneer?’ als het gaat om de eerste plek voor Lionel Messi. De steraanvaller maakte afgelopen seizoen 47 treffers en dit lopende seizoen staat hij alweer op 48, een record. Met nog minimaal tien wedstrijden te gaan en maximaal elf, lijkt Leo dit jaar boven de vijftig uit te komen. Het gat met de nummer één, César Rodríguez, is zestig doelpunten.

Mocht Messi met deze regelmaat blijven scoren zal het record tussen het einde van het seizoen 2011/2012 of het begin van het daaropvolgende seizoen in handen zijn van de Argentijn, die dan 24 of 25 jaar zal zijn. Tussentijds moet hij ook nog Ladislao Kubala, een clublegende, passeren. De Hongaar scoorde destijds 196 keer voor Barça en heeft daarmee de tweede plaats nog stevig in handen.

14th Apr2011

Barça claimt miljoenen van radiozender

by

Cadena Copa, het radiostation dat FC Barcelona enkele weken terug van dopinggebruik beschuldigde, kan zijn borst nat maken. De Catalanen waren niet gediend van de ongegronde insinuaties en hebben besloten de gang naar de rechter te wagen.

Aldaar zal de club een claim wegens laster neerleggen. Barça is namelijk van mening dat de berichten hebben gezorgd voor imagoschade. Het geëiste bedrag is niet misselijk, de Azulgranas hopen maar liefst €6.190.090 euro over te houden aan de juridische procedure.

Cadena Copa excuseerde zich de dag na het voorval richting de officiële kanalen voor de woorden van Antonio Alcalá. De radiozender weigerde echter de uitlatingen in te trekken, waardoor het bestuur van Barcelona zich genoodzaakt voelde om het er niet bij te laten zitten.

Pagina's:«1234»