14th Apr2011

Nog 2 dagen tot de eerste klassieker

by

De tijd tikt weg, nog twee dagen en een beetje, dan zitten circa 400 miljoen mensen voor de kijkbuis, voor El Clásico. Nog eens 80.000 zien de wedstrijd live vanuit het stadion. Plaats van het schouwspel: Santiago Bernabeu. Het is de eerste in de reeks van vier. De minst belangrijke misschien wel. Afijn, El Clásico is natuurlijk nooit onbelangrijk.

Vandaag zal ik het voornamelijk hebben over de trainers. Vooral Josep Guardiola, maar José Mourinho kan ik er ook nog wel ergens tussen moffelen. Voor de oefenmeester van de Catalanen is het de zesde klassieker als hoofdtrainer, voor de Portugese leermeester van de hoofdstedelingen is het slechts zijn tweede ontmoeting met de aartsrivaal bij zijn huidige werkgever.

Guardiola heeft nog niks laten liggen. Vijf wedstrijden gespeeld, vijftien punten, maar liefst zestien doelpunten voor en slechts twee doelpunten tegen. De statistieken van Mourinho zijn logischerwijs iets minder imponerend. Eén wedstrijd, nul punten, geen doelpunten voor en vijf tegen.

Statistieken die wel in het voordeel spreken van Mourinho zijn er ook. Mourinho verloor al jaren lang geen competitiewedstrijd op eigen bodem meer. Tot twee weken terug, toen maakte Sporting Gíjon een einde aan die reeks. Als je zolang thuis niet meer verloren hebt in de competitie, zou het wel erg raar moeten lopen wil je opeens twee keer achter elkaar thuis verliezen direct na die reeks.

Van de twee beste spelers ter wereld, althans die vergelijking wordt vaak getrokken, Lionel Messi en Cristiano Ronaldo, hoeven we ook geen sensatie te verwachten als we de statistieken mogen geloven. De Argentijn scoorde nog nooit tegen José Mourinho, waar de Portugees nog nooit tegen FC Barcelona scoorde.

Maar goed, dat zijn maar statistieken. Iets dat ook Guardiola gezegd zou kunnen hebben. Er staan vier ontmoetingen op het programma in zeventien dagen. Het lijkt me stug dat zowel Ronaldo als Messi niet scoren en Guardiola zijn reeks overwinningen in El Clásico minimaal kan volhouden tot het einde van de zomer, want dan staan beide ploegen twee maal tegenover elkaar in de strijd om de Spaanse Supercup. Daardoor zal het ook het jaar worden met de meeste confrontaties tussen beide ploegen aller tijden. Zeven maar liefst, er vanuit gaande dat de Spaanse bond de eerste El Clásico van volgend seizoen nog in dit kalenderjaar inpast.

Sommigen spreken over een overkill aan wedstrijden. De bijzonderheid gaat er zo wel een beetje vanaf wordt als steekhoudend argument genoemd. Daar zit wel een kern van waarheid in, ware het niet dat iedere wedstrijd anders zal zijn. Iedere wedstrijd is er weer spanning. De competitiewedstrijd gaat vooral om de eer, de bekerfinale vooral om de beker, de halve finale van de Champions League gaat vooral om de finale. Dan krijgen we dus één wedstrijd waarin beide ploegen sowieso niet willen verliezen, één wedstrijd waarin beide ploegen sowieso willen winnen en één strategisch tweeluik om je vingers bij af te likken.

Voorts mogen de Barça-fans niet zeuren over de timing van de hoeveelheid klassiekers. Want het is net nu dat Barça sterker is dan ooit. We kunnen verantwoordelijk zijn voor de genadeklap op drie fronten, voor die verantwoordelijkheid willen we toch niet weglopen? Dat is toch het ultieme dat er bereikt kan worden. Ja, het wordt lastig, maar als het ooit kan, dan is het wel dit jaar. Liever strijdend ten onder, dan lafjes afwachten of iemand anders Real er niet even voor ons wil uitknikkeren. Eindelijk is de mogelijkheid daar om alles in eigen handen te hebben. Ons lot en dat van Real Madrid. Dat is toch prachtig?!

10th Apr2011

Pedro kijkt positief vooruit!

by

Pedro liet aan de Catalaanse sportpers verstaan een goed oog te hebben in een succesvolle afloop van het huidige seizoen. Pedro: “Natuurlijk voelen we de afwezigheid van enkele spelers, omdat we hen echt nodig hebben: Puyi, Abidal, Bojan… maar de ploeg is in goede doen en blijft matchen winnen. Zelf voel ik me elke keer beter, maar ook ik ben nog niet 100% ok. Beetje bij beetje, met voldoende geduld, zal ik meer ritme opdoen.”


Ook keek Pedro even terug naar de ontmoeting met Almería. “De tegenstanders zetten achteraan alles volledig dicht, ze laten geen ruimtes en wordt het zeer moeilijk om te scoren. Het kost steeds zoveel moeite!”


Over de CL zei Pedro: “We behaalden een goed resultaat, maar Shaktar is zeer sterk in eigen stadion, het heeft zeer snelle en agressieve spelers en we zullen zeer geconcentreerd uit de kleedkamer moeten komen omdat het geen makkelijke wedstrijd zal worden.”


Voorts gaf de sympathieke aanvaller nog aan naar Madrid te trekken om een definitieve kloof te slaan in de titelstrijd.


(FL)

10th Apr2011

Messi – Bojan

by

De teller van Lionel Messi staat momenteel op 47 doelpunten (29 x in de Liga, 7x in de Beker , 8 x in de Champions League & 3 in the Spaanse Super Cup).
 
Hij  evenaart het record van Ronaldo, die in het seizoen 1996/97 in totaal 47 doelpunten scoorde…….maar het seizoen is nog niet gedaan, dus niemand zal daar aan twijfelen dat Leo nog zal scoren & het record definitief achter zijn naam zal hebben.


Volgende week staan de 2 topscorers in de Liga tegen over elkaar in Bernabeu, Lionel Messi & Cristiano Ronaldo hebben beide nu 29 doelpunten gescoord.


Bojan Krkic werd tegen Almeria na 30min spelen vervangen door David Villa, na de medische tests is gebleken dat Bojan een scheur aan de kruisband van de zijn linkerknie heeft opgelopen.
Men vermoed dat de herstelperiode 6 a 8 weken zal duren, waardoor de aanvaller waarschijnlijk niet meer zal spelen dit seizoen.


 

10th Apr2011

Met 8 ptn voorsprong naar Madrid

by

FCBarcelona heeft tegen Almeria (3-1) geen steek laten vallen,het was een matige partij.
Het was de 1ste tegen de laatste in de stand, Almeria kwam zich ingraven & loerde op de counter dat ook resulteerde in een doelpunt.


Corona maakte kort na de rust de 0-1, maar lang konden ze daar niet van genieten… Lionel Messi scoorde 1-1 van op de stip, nadat Villa werd neergehaald door de goalie van Almeria ” Diego Alves”.
De Argentijn had zijn aandeel in alle doelpunten, het 2de doelpunt kwam via een corner…. getrapt door Messi & met een stevig kopslag gescoord door Thiago Alcantara.


Het einde verliep rommelig, Almeria kwam nog opzetten…maar slaagde er niet in om een doelpoging te versieren.
Kort voor het einde was FCB echt zeker van de 3 ptn, toen Messi zijn 2de van de avond tegen de netten prikte.


Door de winst blijft Barça stevig op kop in de Liga & trekt met 8ptn voorsprong volgende zaterdag richting Madrid.


 

09th Apr2011

Wie zijn Marjolein en Tachini?

by

Nadat we gisteren onze muzikale meter en peter, Marjolein (foto) en Tachini alias No Ladette ft. TSB al voorstelden met een filmpje, willen we vandaag kort de biografie schetsen van beiden.



De 22-jarige Marjolein Lecluyze, afkomstig uit Roeselare, studeert in Gent voor vertaler-tolk (oa Spaans!). Over enkele maanden kan ze met haar diploma de universiteit definitief vaarwel zeggen.


Marjolein bracht als tiener onder de vleugels van Niels William drie Vlaamse singles uit met Regi Penxten als producer. “Luister naar mijn hart” haalde de internationale Ultratop en Tien Om Te Zien, “Kamer” en “Hé lekker beest” scoorden dan weer in de Vlaamse Ultratop en de Kids Top 20.


Ze maakte daarna kort deel uit van de meidengroep Popz.


Met Luc Appermont als mentor deed Marjolein op het podium van Zomeraperitief ook presentatie-ervaring op. Afgelopen zomer stond ze daarenboven in de finale van het jim-programma “Looking for Pearl”; Peter Luts ging daarin op zoek naar een zangeres voor de danceformatie Pearl.
 
De eerste song van No Ladette heet “Set Me Free”. Het nummer is van de hand van Kurt Keleman; Philip D nam de productie voor zijn rekening. De song is een combinatie van dance, pop en rap. Dat laatste neemt de zwarte Nederlander Tachini Bomangi, aka TSB, voor zijn rekening.


Tachini is een rapper uit Amsterdam, maar hij woont in Vlaanderen. Net als Marjolein is Tachini een entertainer van de bovenste plank.


Set Me Free van No Ladette ft. TSB is weldra online te koop. Word nu reeds lid van hun page op facebook en volg ook alle ontwikkelingen op deze site!


(FL)

08th Apr2011

De beleving van Freya!

by

Woensdag 6 april… 6u… Freya’s wekker loopt af voor haar allereerste trip met bestemming Barcelona!
Zowel stad als voetbal voor het eerst in realiteit zien… ter plaatse zijn… het bezorgde Freya de afgelopen weekjes
al meermaals kriebels! 2 volgeplande dagen volgden!


Woensdag werd gekenmerkt door heel wat reizen, de fanshop en natuurlijk de wedstrijd Barça-Shaktar.


Donderdag hield ons enthousiast penyalid samen met mezelf, mijn papa Jaak en zus Katleen een zeer korte citytrip; Sagrada Familia, Parc Guell, Ramblas, Boquería, Barceloneta, de oude stad en nog enkele Barçashops werden in supersonisch tempo aangedaan om vervolgens te eindigen met een lekkere paella!


Tijdens de 6u durende vertraging op de luchthaven in Barcelona ging ik even polsen bij Freya naar enkele korte reacties.


Freya, wat voelde je woensdagochtend toen de wekker afliep?


Heel veel stress, leuke stress eigenlijk! Vooral voor de wedstrijd zelf. Een wedstrijd zien is een kinderdroom.
Ook de gedachte dat ik Pedro zou zien spelen is super!


Wat ging er door je heen bij het binnenstappen van Camp Nou?


Het gevoel van, ‘amai, keigroot’! Dat gaf me nog meer zenuwen. We gingen ook eens kijken naar de allerhoogste zitplaatsen een uurtje voor de match begon! Mijn benen deden echt zeer nadien van al die trappen.


5-1, knap om zulke score al direct te zien tijdens je eerste ‘live’wedstrijd!


Ja, enof! Bovendien is het ook leuk dat het om een Champions Leaguematch ging. Ik vond het wel jammer dat de wedstrijd zo snel gedaan was. Als je in het stadion zit vliegt de tijd om!


Wat blijft je het meest bij van de stad Barcelona zelf?


De Sagrada Familia! Had niet verwacht dat die zo groot zou zijn! Ik wilde dat gebouw al altijd eens echt zien! Letterlijk en figuurlijk ook een hoogtepunt tijdens mijn tripje Barcelona!


Heb je nu nog een ultieme Barçadroom?


Pedro persoonlijk ontmoeten! Denk dat ik Toni (voorzitter) eens ga bellen… (hint!)


(FL)

04th Apr2011

Reizen, vriendschap en Barcelona

by

Een onderwerp bedenken wordt steeds lastiger (suggesties kunnen in de reacties achter gelaten worden, wellicht kan ik dan schrijven over zaken waar de lezers behoefte aan hebben). De meest essentiële zaken zijn de revue wel al gepasseerd. Doordat Freya woensdag de eerste keer naar een wedstrijd gaat en ze erg zenuwachtig is, kreeg ik een flashback naar mijn eerste wedstrijd en alle spanningen rondom andere wedstrijden. Een erg bekend gevoel, een gemengd gevoel ook. Vandaar ben ik maar gaan graven in alle mooie herinneringen die ik aan de wedstrijdbezoeken heb.

De eerste wedstrijd die ik bezocht was Werder Bremen – FC Barcelona. Ik was net zestien, verlegen en nog lang niet uitgegroeid (zeg maar erg klein, kleiner dan Toni nog). Gelukkig werd ik goed opgevangen in de groep, die vooral uit dertig-plussers bestond. Veel anekdotes heb ik niet van die trip. Ik weet enkel nog dat ik David daar al heel goed leerde kennen. Hij was de hele tijd met zijn camera in de weer om de mooiste Duitse dames op de gevoelige plaat vast te leggen.

Mijn eerste wedstrijd in Camp Nou was ruim een half jaar later. FC Barcelona – Levante. Ik was op vakantie in Lloret en kon vanuit daar met de bus van de plaatselijke penya richting Camp Nou. Doordat er wat onduidelijkheid was omtrent de tickets (ging met niet-leden dus mijn ticket maar niet via de penya besteld), kwamen we iets te laat binnen. Veel gestress vooral. Uiteindelijk, na erg veel trappen gezien te hebben, bereikten we de derde ring. Het imposante stadion was redelijk goed gevuld. Ik leunde op de railing en keek goed rond. Prachtig was het. In de rust keek ik nog over de rand van het stadion naar buiten, prachtig uitzicht. Alles was prachtig. De wedstrijd exclusief. Die was redelijk saai, het werd 1-0 uiteindelijk.

De tweede keer Camp Nou maar iets beter aangepakt. 2 maanden daarna ging ik op vakantie naar Malgrat de Mar omdat ik examen gedaan had en toevalligerwijs was de wedstrijd Barça – Espanyol toen. De derby. Uitverkocht huis. Probleem was lange tijd de terugreis naar het hotel. Ik was nog zestien, ging alleen en hoe ik terug moest wist ik nog niet. Mijn gevoelens liepen uiteen; angst vanwege de onwetendheid, spanning omdat het de derby was en nog meer spanning omdat het een belangrijke wedstrijd was. Het resultaat was helaas minder goed. 2-2, waardoor het kampioenschap verkeken was. Mooie ervaring was het moment waarop de 1-0 bij Zaragoza – Madrid viel. Het stadion ontplofte. Ik snapte het een fractie van een seconde totaal niet, ik zag geen rode kaart, geen doelpunt, wat was er? Een uitzinnige fan gaf me desgevraagd het antwoord: ”GOOOOOOOOOL”, ik had het door.

Bayern – Barça, oefenwedstrijd in de zomer, was mijn tweede uitwedstrijd. Op de heenweg hadden we helaas autopech, maar het weer was prima, de stemming was goed, dus we hebben het goed overleefd. Toni was de minst onfortuinlijke van de dag. Na de autopech verkocht hij ook nog eens zijn ticket aan het stadion. Hij was in de veronderstelling dat we er nog één over hadden, maar die hadden we in het hotel al verkocht. Hij kwam gelukkig wel nog binnen. Al met al een geslaagde trip, met David die enkele van de vele mooie Duitse dames weer fotografeerde.

Stuttgart uit was de wedstrijd die daarop volgde. Met Rudy, Filip en Isabelle vertrokken we rond de middag. Het was doorrijden om op tijd bij het stadion te komen. Bijna direct gingen we naar binnen. De wedstrijd viel tijdens het Oktoberfest, waar de rest van de groep kennis mee gemaakt had. De wedstrijd had weinig noemenswaardigheden, een constante zege van de blauw-rode, die in het oranje speelden. De terugreis liep minder vlekkeloos. Niet heel ver van het veilige thuis was een vrachtwagen gekanteld. Een nachtelijke file was het gevolg. Na wat geduld en gewandel over de snelweg konden we onze rit voortzetten. Tegen de ochtend kwam ik thuis aan, na nog geen twee uur slaap moest ik weer op om naar school te gaan. Het leven van een fan is niet altijd even makkelijk.

Mijn zesde wedstrijd was één van de leukste. Vanwege de impulsiviteit vooraf. Vijf dagen voor de wedstrijd zag ik dat er nog kaarten waren voor Barça – Celtic. Een dag later boekte ik de vliegreis, had nog nooit gevlogen, en reserveerde ik mijn ticket. Spannend, over vier dagen vliegen. Samen met vriend David. Bestemming Barcelona. Daar aangekomen kreeg David telefoon van Toni, die al daar was en met ons zou terugvliegen. Het was goed nieuws omtrent de tickets, we hadden goede plekken. Achteraf helemaal goed nieuws, de zeewind was zelfs onder in het stadion goed te voelen. Zelden zo verkleumd. Na de wedstrijd nog gezellig de Ramblas op. David verkocht zijn sjaal nog aan een wanhopige kelner die sjaals spaarde (zonder winst). De glimlach van de drankbezorger was voor David genoeg reden om tevreden te zijn met de deal (hij liever dan ik haha). Op de luchthaven liet David zijn shirt nog bedrukken in de Barça-shop met ”anti madridista”. Het was een korte, maar zeker ook krachtige trip. Eens wat anders dan met een groep, maar zeker ook erg gezellig.

Een maandje later was het tijd voor de wedstrijd Schalke – Barça. Net op tijd kwamen we aan. Toni stond in de regen te wachten op ons om de tickets te overhandigen. Na ons kwam nog één groep dus ik besloot maar te wachten bij Toni. In het stadion aangekomen was ik ondertussen kletsnat, maar het fijne was dat er een dak was. De temperatuur was aangenaam dus ik kon mijn jas uitdoen en lekker laten drogen. De wedstrijd was niet geweldig, er werd wel gewonnen. Bojan maakte de enige treffer in het mooie stadion.

Basel – Barça kon op minder aandacht rekenen bij de fanclub. Met zes man trokken we in een gehuurd busje richting Zwitserland. Davy had goedkoop een vignet op de kop weten te tikken, waardoor de kosten gedrukt konden worden. Het was een heerlijke trip. Veel rust doordat we met weinig mensen rekening hoefden te houden. Verder kende iedereen elkaar al goed waardoor iedereen zijn eigen gang kon gaan. Voor de wedstrijd hebben we ons nog even vermaakt rond het stadion. Stijn en ik gingen eten, het was heerlijk, in het restaurant van het bijgelegen winkelcentrum. De rest was eigenwijs en keek verder in die tijd. Het stadion was mooier dan verwacht. De wedstrijd was prima, 0-5. De sfeer was ondanks dat ook goed bij de Zwitsers. Na de wedstrijd zag ik opeens iemand met een Madrid-jas staan. Nadat ik David, die bij de deur zat, op de hoogte bracht, ging de schuifdeur open. Iedereen zong luidkeels ”Madridista qui no voti” mee en de Madridista wist van schaamte niet waar hij moest kijken. Hij was blij dat de auto’s voor ons langzaam begonnen te rijden, zodat we weg waren. In Duitsland nog even tanken en dan in één ruk naar huis. De TomTom gaf alle tankstations aan, dus alles in orde. Davy bestuurde de bus richting het eerste pompstation, gesloten. De volgende idem. Met nog brandstof voor vijf kilometer kwamen we aan bij onze ogenschijnlijk laatste poging. Gesloten. Verdomme, wat nu? Daar slapen leek de meest waarschijnlijke optie te worden, maar we probeerden nog uit te zoeken of we toch niet in de buurt konden tanken. Dat kon, op zes kilometer was er nog een Shell open. Vol spanning kropen we de bus in en trokken we richting de Shell. Het eerste stuk was bergaf. Davy reed erg zuinig. We waren er bijna. Het busje begon te schokken, brandstof bijna op. Daar was de Shell. Met amper een druppel diesel arriveerden we. Het was een heerlijk euforisch gevoel, de spanning die bij de wedstrijd ontbrak, was er wel tijdens de terugrit.

Daarna heb ik nog drie reizen gemaakt, maar die bevatten helaas geen leuke anekdotes. Aan het reizen heb ik tal van mooie herinneringen overgehouden. Ook heeft het mij mooie vriendschappen opgeleverd. Ervaringen die maar weinig mensen met ons delen. Steeds die opoffering voor de wedstrijd. De lange, maar gezellige, reizen, de hoge kosten en de vermoeidheid. Het is het keer op keer weer waar. Heel af en toe denk je tijdens de zes uur durende terugreis: ”Het zal wel weer even duren voordat ik weer ga.” Totdat er weer een mogelijkheid is, dan hoef je geen seconde te denken, het enige dat je dan doet is het proberen te regelen. Dan begint de spanning weer opnieuw, altijd weer een garantie voor een nieuwe ervaring.

03rd Apr2011

P. Fanatiek: més que un club !

by

Begin maart… een leuke chat op facebook, een beetje grappen, lachen… en enkele momenten na de chat, ineens enkele ideetjes! Ok, tijd om dezelfde persoon een mailtje te sturen met mijn plannetje! Enkele dagen later; een enthousiaste mail terug! Toch dit ideetje even checken met andere mensen
uit zijn of haar omgeving en ja hoor, ook nu weer enthousiaste reacties.



Enkele dagen nadien haast ik me na het werk richting Haaltert… een toffe babbel volgt.
Nadat ik teruggekomen ben en het hele penyabestuur zijn zegen gegeven heeft, besluiten we verder contact te houden…


Zo zak ik nog eens af naar Haaltert, Toni komt mee. Na een leuke babbel en het maken van enkele
beelden sluiten we een toffe namiddag af in de Ikea met Zweedse gehaktballetjes.


Wat we hebben gedaan, wie we hebben gezien, laten we jullie graag vrijdagochtend 8 april weten… Alleszins zal het van onze penya weer ‘Més que en club’ maken en hopen we op jullie positieve respons nadien!


Roodblauwe groetjes


Filip

Pagina's:«1234»