02nd Dec2011

Een droom in vervulling!

by Filip

Ik ben Brahim, 18 jaar en voor de tweede  keer in mijn jonge leven is er kanker bij mij vastgesteld. De eerste keer heb ik de ziekte kunnen overwinnen maar nu heeft ze terug de kop opgestoken en ben ik terug in behandeling met chemo. Door de ziekte kan ik me moeilijk verplaatsen en moet ik steeds een beroep doen op mijn toeverlaat en beste vriend, mijn broer.

Het is altijd een kinderwens van mij geweest om ooit eens mijn favoriete ploeg FC Barcelona en mijn favoriete speler Lionel Messi live in een stadion te mogen aanschouwen.

Deze wens had ik ooit eens verteld tegen mijn neef Ismael. Zonder dat ik er van afwist had mijn neef zijn vriend Bart, een penyalid en tevens socio, hierover aangesproken. Bart is een op zijn zachts gezegd ‘die hard’ culé van FC Barcelona. Hij kent verschillende mensen die nauw betrokken zijn bij FC Barcelona. Eén van de mensen die hij aansprak was Antonio (Toni) Freire voorzitter van de Belgische supportersclub Penya Fanatiek FC Barcelona ! Die vroeg onmiddellijk aan Bart de gegevens van mij zodat hij contact kon opnemen met de mensen die hij kent bij FC Barcelona. Toen mijn neef achter een aantal gegevens vroeg, wist ik totaal niet waarom, het enige dat hij zei was dat soms heel af en toe wensen uitkomen.

Groot was mijn verbazing en vreugde toen ik via de telefoon op zaterdag 19 november vernam dat Penya Fanatiek FC Barcelona er in geslaagd was om mijn droom te laten uitkomen: FC Barcelona had contact opgenomen met AC Milan met de vraag of 1 van hun fans de CL match kon bijwonen en AC Milan had hiermee ingestemd!

Er werd tussen Toni en Bart afgesproken dat de tickets en het toegangsbewijs op de dag van de match zelf overhandigd gingen worden aan mij en mijn broer. Mijn neef en Bart hadden al tickets via Bart zijn lidmaatschap bij FC Barcelona.

De nacht voor we vertrokken, kon ik van pure extase de slaap niet vatten. We vertrokken op woensdag 23 november vanuit Temse naar de luchthaven van Charleroi waar we met een vliegtuig van Ryanair naar Bergamo vlogen. Daar aangekomen namen we een huurauto richting Milan, een uurtje rijden wegens het drukke verkeer. Het San Siro stadion van Milan is op zijn zachts gezegd indrukwekkend en imposant doordat het omringd is door een enorme grote parking.

 De sfeer rond het stadion was heel ontspannen en aangenaam, Barça fans en Milan fans verbroederden rond het stadion. Overal stonden kraampjes die attributen van Milan en Barça aanboden, sjaals en vlaggen werden snel door mij aangekocht, dienende als souvenir en aandenken. Toen we deze gingen wegleggen in de auto mochten we nadien de parking niet meer verlaten wegens veiligheidsredenen. Net op die moment kreeg Bart telefoon van Toni met de vraag waar aan het stadion we ons juist bevonden. Toen Toni even later verscheen en de brief van AC Milan toonde mochten ik en mijn broer de parking verlaten richting het stadion. Ik was enorm verrast door de vriendelijkheid en behulpzaamheid van Toni die ons de weg toonde langs waar we het stadion konden binnengaan.  We namen afscheid van Toni die ons een prettige avond en vooral een overwinning van Barça toewenste! Toen we de gang onder de tribune uitkwamen en het stadion binnen gingen werd pas echt duidelijk hoe immens groot San Siro is. De tribunes toornden hoog boven ons uit.

De spelers van AC Milan waren de eersten die het veld betraden om op te warmen. Toen Robinho zag dat ik een foto van hem wou nemen stak hij zijn duim omhoog, een prachtig moment! Even later kwamen de spelers van Barça het veld opgelopen en kon ik voor de eerste maal in mijn leven met mijn eigen ogen mijn favoriete ploeg en spelers aanschouwen ! Ik zat zo dicht tegen het veld dat ik ze bij wijze van spreken kon aanraken als ik mijn arm uitstak. Ik heb me meermaals in de arm geknepen om mij er van te vergewissen of dit geen droom was.

En toen om 20.45h was het zover, de scheidsrechter floot de wedstrijd op gang. De sfeer in het met 80.000 toeschouwers uitverkocht San Siro was ongelooflijk met een enorme mozaïek van de Milan fans die de 3 verdiepingen tellende tribune omvatte. Dit verstomde toen Barça met 0-1 voorkwam via een owngoal van ex-Barça speler Van Bommel.

Hoog in de rechtertribune hoorde ik de Barça fans juichen en roepen van vreugde! Het is in die tribune dat ook mijn neef, Bart en Toni zaten. We hadden echt wel geluk want zowel Barça als Milan maakten er een open match van. Met een scoreverloop waar je enkel maar van kan dromen.

We hadden in de auto nog tegen elkaar gezegd dat Milan 1x mocht scoren tegen ons om het stadion dan toch 1x te horen ontploffen … zolang Barça er maar 1 meer binnentrapte hahaha. Telkens Barça voor kwam scoorde Milan de gelijkmaker met uiteindelijk Barça als winnaar met een 2-3 eindstand! Ik heb zelfs Messi 2x een penalty mogen zien scoren, ongelooflijk.

Met een heel voldaan gevoel heb ik San Siro achter mij gelaten! En na ,hoe kan het anders in Italie, een pizza in het centrum van Milan te gaan eten hebben we Milan by night bezocht met onder andere de Dome van Milan op het programma. Om vervolgens op donderdagochtend de eerste vlucht (08.00h) richting Charleroi te nemen.

Dankzij mijn neef Ismael, Bart en Penya Fanatiek FC Barcelona met in het bijzonder Toni kon ik voor 1 dag mijn zorgen achter mij laten en genieten van een hele speciale en mooie dag!

Mijn oprechte en gemeende dank aan Penya Fanatiek, FC Barcelona en AC Milan!

 Penya Fanatiek FC Barcelona = més que un Penya !

Visca Barça !!!

 Vanwege een heel dankbare Brahim !