02nd Sep2015

Mijn beslissing…

by Filip

8 jaar heb ik me keihard ingespannen voor Penya Fanatiek als bestuurslid, begin dit jaar liet ik intern al vallen dat ik met ‘stop’plannen zat… Vandaag is de dag dat ik het huidige bestuur veel succes wil wensen in de verdere toekomst. 

Laat die ‘8’ nu ook het nummer zijn van mijn favoriete speler, Andrés Iniesta… net als ik niet meer rijkelijk voorzien van hoofdhaar, net als ik eerder zacht van aard, maar toch ook met enkele grote verschillen: voetbaltalent en bankrekening! 🙂

De wereld veranderde een stukje voor mij in 2007, toen ik de penya leerde kennen, op een ‘Clasicofeest’ te Winterslag, Genk. Toen nog niet wetende dat ik nauwelijks een anderhalf jaar later zelf meer en meer in al mijn enthousiasme de kar zou gaan trekken van deze fameuze feesten.

Maar vooral kreeg ik er vanaf 2007 een nieuwe vriendengroep bij, vrienden die meer werden dan zomaar vrienden die dezelfde passie delen… ook lief en leed werden gedeeld, kortom, echte vriendschappen… En daarvoor ben ik ‘Penya Fanatiek’ enorm dankbaar; wie echt de penya kent, weet dat het niet om tickets gaat, maar om vriendschap! Ik ben er zeker van dat vele goede penyavrienden dit zullen beamen.

Ik weet nog dat ik in het begin 100-den artikels schreef, toen nog voor onze oude site… toen Andy en Kurt zich het hele webgebeuren aantrokken, ben ik me meer en meer gaan concentreren op de feesten, de més que un club-activiteiten (Futsal Fanatiek, de culturele uitstappen enz)  en de zoektocht naar een vast clublokaal…

De eerste 6 jaar gaf het me een enorme voldoening, de inzet had ik er altijd graag voor over, de ideeën waren er steeds… 

 Als ik er nu op terugkijk, verdween echter de laatste 2 jaar het evenwicht tussen de ‘lusten’ en ‘lasten’… het openen van de penya en het onderhouden van ons lokaal, het organiseren van activiteiten, de stress die de beeldproblemen meebrachten 2 jaar geleden op het feest en onlangs nog in de CL-finale en de stress van de feesten zelf… of iedereen tevreden was van de feesten, de animatie, de organisatie… primeerden bij mij steeds op het resultaat van de clasico zelf… want die match was op zulke activiteiten een ‘bijkomstigheid’ die ik zelf niet in de hand had… 

Die keer ergens in februari dat ik een nacht wakker lag van de penya, was misschien een teken aan de wand dat ik af en toe eens een ‘roer’ moet omgooien in mijn leven… zoals ik ook op mijn 28ste plots stopte met volleybal.

Ik wil nu weer tenvolle genieten als penyalid, socio, culé van Barça; genieten van de vriendschappen, genieten van de beste acties die alleen onze ploeg kan op de mat leggen, gewoon eens kunnen gaan kijken naar een match 5 minuten voor ze begint…

Tijd om even meer aan mezelf te kunnen denken, aan mijn vrouwtje, aan mijn familie, aan zaken die mezelf ook persoonlijk zullen vooruit brengen… 

Ik wil het hele bestuur, alsook de ex-bestuursleden waarmee ik samenwerkte in het begin, heel hard bedanken voor de mooie momenten samen en wens hen veel succes in de toekomst, af en toe eens vers penyabloed kan geen kwaad… verder zal ik hier en daar zeker nog een helpende hand bieden, de nodige raad en contacten geven bij organisaties en uiteraard blijf ik gewoon een echt fanatiek penyalid!

Ik wil nog een oproep doen: vergeet Futsal Fanatiek niet, deze jongens spelen oogstrelend voetbal, Steve en zijn team verdienen tonnen respect en hoop dat vele penyaleden hen in de toekomst gaan aanmoedigen! 

Visca Barça, Visca Penya Fanatiek!

Filip Loos

kever Filip